Seljuk era
شهری به فتنه شد که فلانی از آن ماستما عشق باز صادق و او عشق دان ماست
Qasida 32صبح تا آستین برافشانده استدامن عنبر تر افشانده است
Qasida 33دل روی مراد از آن ندیده استکز اهل دلی نشان ندیده است
Qasida 34این پرده کاسمان جلال آستان اوستابری است کافتاب شرف در عنان اوست
Qasida 35نه به دولت نظری خواهم داشتنه ز سلوت اثری خواهم داشت
Qasida 36تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد
Qasida 37عهد عشق نیکوان بدرود بادوصل و هجران هر دوان بدرود باد
Qasida 38دل ز راحت نشان نخواهد دادغم خلاصی به جان نخواهد داد
Qasida 39بانوی تاجدار مرا طوقدار کردطوق مرا چو تاج فلک آشکار کرد
Qasida 40هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد
Qasida 41خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد
Qasida 42صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Qasida 43آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد
Qasida 44عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد
Qasida 45دست درافشان چو زی تیغ درفشان آوردنسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد
Qasida 46صبح چون زلف شب براندازدمرغ صبح از طرب پر اندازد
Qasida 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Qasida 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Qasida 49تشنهٔ دل به آب مینرسددیده جز بر سراب مینرسد
Qasida 50آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شدو آن نیل مکرمت که شنیدی سراب شد
Qasida 51خوی فلک بین که چه ناپاک شدطبع جهان بین که چه غمناک شد
Qasida 52دیر خبر یافتی که یار تو گم شدجام جم از دست اختیار تو گم شد
Qasida 53ای دل، به سرِ مویی، آزاد نخواهی شد.مویی شُدیَ انْدَر غَم، هم، شاد نخواهی شد.
Qasida 54جام طرب کش که صبح کام برآمدخندهٔ صبح از دهان جام برآمد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.