Seljuk era
چه سبب سوی خراسان شدنم نگذارندعندلیبم به گلستان شدنم نگذارند
Qasida 56لطف ملک العرش به من سایه برافکندتا بر دل گم بوده مرا کرد خداوند
Qasida 57بس بس ای طالع خاقانی چندچند چندش به بلا داری بند
Qasida 58الصبوح ای دل که جان خواهم فشانددست هستی بر جهان خواهم فشاند
Qasida 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Qasida 60به فلک تخته در ندوختهاندچشم خورشید بر ندوختهاند
Qasida 61دوش بر گردون رنگی دگر آمیختهاندشب و انجم چو دخان با شرر آمیختهاند
Qasida 62می و مشک است که با صبح برآمیختهاندیا بهم زلف و لب یار درآمیختهاند
Qasida 63دلهای ما قرارگه درد کردهانددار القرار بر دل ما سرد کردهاند
Qasida 64صبح خیزان کاستین بر آسمان افشاندهاندپای کوبان دست همت بر جهان افشاندهاند
Qasida 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند
Qasida 66تا غبار از چتر شاه اختران افشاندهاندفرش سلطانیش در برتر مکان افشاندهاند
Qasida 67شب روان در صبح صادق کعبهٔ جان دیدهاندصبح را چون محرمان کعبه عریان دیدهاند
Qasida 68تا خیال کعبه نقش دیدهٔ جان دیدهانددیده را از شوق کعبه زمزم افشان دیدهاند
Qasida 69دشت موقف را لباس از جوهر جان دیدهاندکوه رحمت را اساس از گوهر کان دیدهاند
Qasida 70صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند
Qasida 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Qasida 72طره مفشان کز هلالت عید جان برساختندطیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند
Qasida 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Qasida 74امروز مال و جاه خسان دارندبازار دهر بوالهوسان دارند
Qasida 75مرد آن بود که از سر دردی قدم زنددرد آن بود که بر دل مردان رقم زند
Qasida 76غصه بر هر دلی که کار کندآب چشم آتشین نثار کند
Qasida 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Qasida 78راز دلم جور روزگار برافکندپردهٔ صبرم فراق یار برافکند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.