Seljuk era
نیست اقلیم سخن را بهتر از من پادشادر جهان، ملک سخنراندن مسلّم شد مرا
Qasida 8فلک کژروتر است از خط ترسامرا دارد مسلسل راهبآسا
Qasida 9از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ماجان به استقبال شد کای مهد جانها تا کجا
Qasida 10مگر به ساحت گیتی نماند بوی وفاکه هیچ انس نیامد ز هیچ انس مرا
Qasida 11عشق بیفشرد پا بر نمط کبریابرد به دست نخست هستی ما را ز ما
Qasida 12ای صفت زلف تو غارت ایمان ماعشق جهان سوز تو بر دل ما پادشا
Qasida 13نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صباعقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا
Qasida 14داد مرا روزگار مالش دست جفابا که توانم نمود نالش از این بی وفا
Qasida 15صبح است کمانکش اختران راآتش زده آب پیکران را
Qasida 16ای رای تو صیقل اختران راافسر توئی افسر سران را
Qasida 17زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقابخیمهٔ روحانیان کرد معنبر طناب
Qasida 18رخش به هرا بتاخت بر سر صبح آفتابرفت به چرب آخوری گنج روان در رکاب
Qasida 19جبههٔ زرین نمود طرهٔ صبح از نقابخندهٔ شب گشت صبح خندهٔ صبح آفتاب
Qasida 20شاهد سرمست من صبح درآمد ز خوابکرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب
Qasida 21صبح دمان دوش خضر بر درم آمد به تابکرد به آواز نرم صبحک الله خطاب
Qasida 22دوش برون شد ز دلو یوسف زرین نقابکرد بر آهنگ صبح جای به جای انقلاب
Qasida 23مرا ز هاتف همت رسد به گوش خطابکزین رواق طنینی که میرود دریاب
Qasida 24راه نفسم بسته شد از آه جگر تابکو هم نفسی تا نفسی رانم ازین باب
Qasida 25شاه را تاج ثنا دادم نخواهم بازخواستشه مرا نانی که داد ار باز میخواهد رواست
Qasida 26راحت از راه دل چنان برخاستکه دل اکنون ز بند جان برخاست
Qasida 27قلم بخت من شکسته سر استموی در سر ز طالع هنر است
Qasida 28طبع کافی که عسکر هنر استچون نی عسکری همه شکر است
Qasida 29دل صید زلف اوست به خون در نکوتر استوان صید کان اوست نگونسر نکوتر است
Qasida 30رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.