Seljuk era
چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
Rubai 48خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست میباید شست
Rubai 49نونو دلم از درد کهن ایمن نیستو آن درد دلم که دیدهای ساکن نیست
Rubai 50صبح شب برنائی من بوالعجب استیک نیمه ازو روز و دگر نیمه شب است
Rubai 51خاقانی اگر خرد سر ترا یار استسیلی مزن و مخور که ناخوش کار است
Rubai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Rubai 53تندی کنی و خیره کشیت آئین استتو دیلمی و عادت دیلم این است
Rubai 54آن دل که ز دیده اشک خون راند رفتو آن جان که وجود بر تو افشاند رفت
Rubai 55در پیش رخ تو ماه را تاب کجاستعشاق تو را به دیده در خواب کجاست
Rubai 56مرغی که نوای درد راند عشق استپیکی که زبان غیب داند عشق است
Rubai 57عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشتغم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
Rubai 58با یار سر انداختنم سود نداشتدر کار حیل ساختنم سود نداشت
Rubai 59از عشق لب تو بیش تیمارم نیستکآلودهٔ لبهاست سزاوارم نیست
Rubai 60گرچه صنما همدم عیسی است دمتروح القدسی، چگونه خوانم صنمت؟
Rubai 61از خوی تو خستهایم و از هجرانتدر دست تو عاجزیم و در دستانت
Rubai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Rubai 63تشویر بتان از رخ رخشان تو خاستتسکین روان از لب خندان تو خاست
Rubai 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Rubai 65خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده است
Rubai 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Rubai 67چون سوی تو نامهای نویسم ز نخستیا از پی قاصدی کمر بندم چست
Rubai 68نور رخ تو طلسم خورشید شکستخورشید ز شرم سایه از خلق گسست
Rubai 69آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفتآمد بر خاقانی و عذرش پذرفت
Rubai 70عشقی که ز من دود برآورد این استخون میخورم و به عشق درخورد این است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.