Sabir Rustamkhanli: Homeland
Bu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
HeyifBu ulu millətin qanı müqəddəs,Qılıncı müqəddəs, qanı müqəddəs
Nəbi XəzriyəHəyətdə sızlayır Eldar şamları,Dinləyəni kimdi, anlayanı kim...
Xəlil Rzaya mərsiyəQırx il öz kəfənini boğazında daşıdın,Sinəni səngər etdin, səngərlərdə yaşadın.
Öz sözün iləBiz nə arzudayıq, həyat nə işdə...Çay gəldi, üz-üzə oturmuşduq biz.
Qaranlıq üstümə enir daş təkiQaranlıq üstümə enir daş təki,Ulduzdan ulduza gözümə yol çəkir,
Vətəni üçün dua edən qızDehlidə tərcüməçi işləyən gənc, gözəl bir*azəri qızı oteldə bizdən gizli namaz qılırdı,*
Günəşin köməkçisiBakıDünyaların sirrini
Dağlardan dağlara danışın...Dağlardan dağlara danışın ancaq,Düzənlik nə bilir dağ deyilən nə...
Cavad xanZaman üzgüçü kimi çəkibmiş nəfəsini Yüz ili yüzlük kimi xırdalamaq istəmir. Əfsanəyə bənzəyən həqiqətdir keçmişim. Mütilər bu keçmişi qurdalamaq istəmir...*Tarix adlı bir güzgüdə
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Ruhumuz sərhədsiz olduğu üçünBu vətən deyilən dünyam sirlidi,Bir paytaxtı sevinc, bir paytaxtı qəm.
Yurdumun ən gözəl nəğməsiYurdumun ən gözəl nəğməsi – öndə,Hələ yazılmamış, oxunmamışdır.
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
DoğmalıqDayandığım bu zirvədən“Yurdum...” deyə pıçıldasam,
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
Yandırar məniGecikib payızda açılan çiçək,Sevinci qürubda oyanan ürək,
Özünü öymürBulaq nəğmə deyir,sözünü öymür.
Bir bəstəkaraAsan söz üstündə – təzə əsərin,Asan söz üstündə – mahnılar asan!
QaragiləQəmli "Qaragilə" mahnısı vardı,Sözü ilmə-ilmə, vurğusu dən-dən.
VəsiyyətMəzarımı el yolunda qazdırarsınız,Doğmaların təmasından taparam aram.
Bu yurd mənə tanış gəlirDirəkdəki yəhərliyə,axşamıyla, səhəriylə,
VətənBir əlçim buluddu,Bir ömür umuddu,
Şairlik dəbdən düşübŞairlik dəbdən düşüb...Bir yerə sığışmaz,
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.