Sabir Rustamkhanli: Homeland
Yurdu yağmalananyıxılan, duran.
SoyuyurDostlar süfrəsində soyuyur sözlər,Qaynar qazanlarda xörək soyuyur.
Bu millət ölməyi bacarır hələŞərə meydan açan bir söz üstündə,Könlü şüşələnmiş bir qız üstündə,
O torpaq bizləri götürməyəcək!Üzümə dağların nəfəsi dəyir,Alışır, danışır, yanır, inləyir.
BakıMəmməd Araza*Gözü oyun gəzir, eyş-işrət gəzir,
UnutmaBu dünyada hər kəsin öz kökü var,Kökdən qopan, Allahı da danacaq.
Yatmış vicdanlarHardan gəlir bu zəhər,bu nifrət hardan yağır,
Qopsun millətdənBu bizim Naxçıvan, bu bizim Muğan,Bu bizim Qarabağ, bu bizim Şirvan,
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
Geri dönməliyikAstara yolları uzanıb gedir*Təbrizə bir baş.*
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.