Ürəkdəki "saatlar"
Dünya,bu qoca dünyaBina olandan bəri,Hərlənir soldan-sağaGöydə Günəş,Yerdəsəsaatın əqrəbləri.Bu minvalla dolanır,Yerlər,Göylər,Dənizlər.Əqrəblər vaxtı izlər,Vaxt da günəşi izlər.Ah!.Bu daş, bu tərəzi,Ah!... Bu ölçü, bu mizan,Bəzən irəli gedir.Bəzən geriyə qalırQəlbimizdə qurulanMin bir səsli saatdan.Bəzən səhər olmamışAxşam olur mənimçünBəzən sonsuzluq qədərUzanır,uzanır gün,Ürəkdəki "saatlar"Qəlbin öz iqliminə,Nəğməsinə, siminəDaim həmahəng olur,Hər qəlbin öz eşqinə,Arzusuna qurulur...İnsan saata görəÇox dolandı,Çox döndü.O cansız əqrəblərinArxasınca süründü.
Daha böyük günlərəQanadlanır eşqimiz,Alnıaçıq,gülərüz,Sabaha gedirik biz.Vaxt gələcək,bir zamanQəlbimizdə dolananSaatlarla dönəcək,Dolanacaq bu dövran.
İyun, 1964
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/bextiyar-vahabzade-urekdeki-saatlar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey ağalar, oldum dərdə giriftarBir çeşmi-xunxarı sevəndən bəri
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmazNə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Qədim şəhərimYenə yolum düşdü Gəncəbasara,Meh əsdi, güllərin dodağı qaçdı.
Mürəbbe: Sevdim bir cavan on dörd yaşındaSevdim bir cavan on dörd yaşındaO tərfə çağına qurban olduğum