Akl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmışGönülüm gözi içinde seni inşân yazmış

Nesh ideyim diyü yâkût hatın hüsnini görKi gül üsdinde niçe şîve-i reyhân yazmış

Hüccet içün ki ölür sevdügi yolma kişiVâzıh olmahlıığ içün birdah bürhân yazmış

Meh kaşunı sanemâ gönlümi mâhî kılalıBeni kurbân sana vü ışkunı ummân yazmış

Mazhar-ı sun' durur küfr ile îmân andaSaçını küfr bana yüzini îmân yazmış

Bana cevr ile cefâ virdi anun gözi heleAnberîn hattı eğer lutf ile ihsân yazmış

Gönlüme yazmış imiş ki tolaşa gîsûsınaLâcerern ol cihetâ cânuma seyrân yazmış

Her gişi cânı nolacağın ezelde yazıcahBen za'îfün cânını ortada hayrân yazmış

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hâdim-i hüsnini kâfûr ile anber düzeliGöz yolın sulamağa lü'lü' vü mercân yazmış

SourceDivan, G 646: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets