Bu gün gönlüm yine dîvâna geldiVelî âkil degül dîvâne geldi

Gözüm merdümlik idüp dökdi yaşınNigârîn yolma merdâne geldi

Kanı gîsûsı çevgânı nigârunGönülüm gûy olup meydâna geldi

Bişürdüm cân virüp vaslun yimişinAyırma çün leb ü dendâna geldi

Sana yûsuf gibi bî-çâre gönülÖz ayağıyile zindâna geldi

Ne dâmı ışk erine kim düzerlerBizüm yolumuza ol dâne geldi

Biz om ışk erine saymazuz kiBu yola cân ile ya câna geldi

Ne katre ki olur ışkunuza garkGöresin son ucı dür-dâne geldi

Saçunı görse müslim ola kâfirYüzün müşrik görüp îmâna geldi

Sana iy cân niçe bir gele cânumCâna gelmekligiyle câna geldi

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yüzüne döymedi sığındı zülfeGüneşden kaçıban sayvana geldi

SourceDivan, G 616: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets