Gönülüm la'l-i lebiyçün dem-be-dem çün kandadurNisbetin tahkîk idicek leblerinün kandadur

Tâ ki dem-beste olup gül deste ola yüzüneNiçe ki yaz gele gülün devleti pâyendedür

Vasi u hicrânun ile hoş geçürürüz bu yazıEbr giryân olur ise sûrî gül pür-handedür

Arif isen anmagıl düni vü sorma yarâKim hâlini gözede ışk ile pâ-bendedür

Zindeyisen dünyâ-yı mürdeyi terk itgil yârâMürdeye meyi itmeye her ki cihânda zindedür

Âşıkam dinüm budur ki ışkdur dinüm benümBen imâmam bana uysun şol ki işbu dindedür

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çün benem anun güneş yanahlarına müşterîGamze tîri pes neçün pervîn ile kâbîndedür

SourceDivan, G 615: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring