Dem degül mi ki serv bâra geleYârun ince bili kenâra gele

Gözi gönü ki yaralar ne acebOhı yaş denizini yara gele

Nişe urur çemen yüzine suçunKi benefşesi yüzi kara gele

İntizâr-ı hayâli kan ahıdurGözlerümden ki tâ pınara gele

Yig ola yig zülâl-i hayvândanGer lebünden tolu humâra gele

Göz karâra gelür saçun anıcahBes niçesi gönül karara gele

Lebleründen nigârâ dür dökerüzKanda bir böyle şi'r bâra gele

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kim kor ise bu meclisi kovalumŞuna değin ki kendü vara gele

SourceDivan, G 121: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets