Dünyâda tolmış durur gavgâ-yı ışkKanı şol ki olmadı rüsvâ-yı ışk

Işka söz yohdur ben ol göz kulıyamKi bahıcah ol olur bînâ-yı ışk

Işk vardur lîk ışka âşıkamZîrâ ki var bende istiskâ-yı ışk

Veçhi sîmini zer itmişdür yüzümVeçhümüzde bu durur sîma-yı ışk

Zâhirümde hâra kılmanuz nazarBâtınumda toludur hurmâ-yı ışk

Irmağa cehd itmegil iy cûy-ı cûyBil aşurudur yahın deryâ-yı ışk

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Evvel âhır ışkdur nirde olaNesne ki olmış ola hemtâ-yı ışk

SourceDivan, G 1245: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets