Firâkun odıyıla ben nefîr ayıdur isemCihân yiğidi kamusı karır ayıdur isem

Bu fülfüli benünün dildegi harâretiniİki cihân u felekler erir ayıdur isem

Nigârzülfi başını ki meşrebi birdürVücûd-ı her dü cihân ola bir ayıdur isem

Gönül oğrılığa vardı ârızınaSaçında ola müebbed esîr ayıdur isem

Gönül ki düşdi işiğünde toprağa şâhâKılalar anı kan ile hamîr ayıdur isem

İçümde yandı od u başda bişdi yüz sevdâOla mı ayb adunı nâ-güzîr ayıdur isem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tenüm ney oldı hevâ toldı anda gâyetdeNola sıfatunı ben bâm ü zîr ayıdur isem

SourceDivan, G 1207: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets