Lebünden bûse apardum nigârînâ ne kan oldıKi câna câdû gözünden bu fitne nâgehân oldı

Koruh tek şemsi odına eğer yanmaz olur isenHalâvet bulmayısarsın hezârân imtihân oldı

Gönülüm tengdür dirsem düşer la'lüne bir nükteTenüm kıldur diyeyüm çünki sözüm der-miyân oldı

Cânum ireli sen câna sanasın câna irdi tenTenüm dahi bu vuslatdan yakîn bildüm ki cân oldı

Gönüli leblerün oldı dutarsam yoh mıdur hakkumKi ol ser-geşte hayrâna zemândur ki zamân oldı

Acâyib gamzesi vardur ki uralı ciğerde ohKadüm oh gibi toğruyken kaşı gibi kemân old

Cânın cânâna terk iden birini bine degşürdiCânını kim ki tardındı yine ana ziyân oldı

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hevâ açdı hevâ sırrın gice gitdi vü subh oldıDahi şekkün mi var sinün bu sır çünki ayân oldı

SourceDivan, G 1206: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets