Ger görmez isem yârumı bir lahza nazardaAynuma benüm gelmeye kimsene beşerde

Ömrümdür anun zülfi yanağı yöresindeYa rab uzun it ömrümi şol devr-i kamerde

Ben görmemişem hîç anun ağzı gibi peydâYa bili gibi nâzük ü bâr ile hatarda

Dil niçe ki kıl ise fidâ ola yüzineCân niçe ki ağır ise aslına kemerde

Cân zülfi hevâsında biri birne tohınurÂşık cânı anda niçesi gele şümürde

Hergiz gönülüm gibi belâda göremezemKadriyile olmamış ana cevr kaderde

Leylî çü senün gibi cihân görmedi hergizMecnûn dahi binüm gibi olmaya semerde

Gül düşdi yüzi suyın yire kemişdiÇün gördi senün gül yüzünün lutfını derde

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gözinden anun günilerem aksümi binümNâmerd ola ol gişi ki kasd eyleye merde

SourceDivan, G 947: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets