Gönülümde kılur kirpügi yaraNe yara ki yüreği küllî yara

Karâra gelmeye zülfine düşenNe höd bir lahza âlemde karara

Lebünden çâre olmazsa gönüleOlur bî-çâre ana höd ne çâre

Gönülde hecri şöyle urdı odınKi gögdedür sitâre her şerâra

Humârıyam lebünün çârem oldurKi hem meyden olur çâre humâra

Bu ortada miyânunçün olur dilÇalab bilür kim irişe kenâra

Lebün kanı bize rûh-ı revândurÇü irdi cânumuz bu ıztırâra

Yüzün güni tolınalı gözümdenŞafak urdı elini ihmirâra

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yürek kaniyle şöyle serhoş olmışKi bahımaz yemîninden yesâra

SourceDivan, G 191: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets