Işk ile ışkı içinde gönülüm âvâredürBaşdan ayağa değin yürek yolma pâredür

Câna niçe câniyise gözlerün dönmez cânumNiçesi döne ezelden çün mahabbet bâredür

Ben zenahdânında anun gizledüm cân u diliKorharam ki hüsni gözi ol nigârun karadur

Dutdı ışkun yüregüm yahasını aldı giderKorharam elinde kala yaha pâre pâredür

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gönülüm miskîn tolaşdı gîsûlarun bendineTolaşıhdan tolaşığa çâre yoh bîçâredür

SourceDivan, G 990: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets