Işk suyıyile durur toprağı cânun hamîrAnun içün zülfüne oldı bu cânum esîr

Yoluna gönül nedür bî-ciger ü cân sanCânuma hüsnün nedür bî-bedel-i dil-pezîr

Âhûm işitmez gişi hak durur ana semî'Derdümi kim ne bilür ol durur ana basîr

İnilerem bem anun derdiyile gündüzinÇağıruram her seher ışkı hevâsiyle zîr

Bana muhâlif durur kaşları vü kaddi râstGitdi ırak iline bu ikisinden nefîr

Zülfi karanu gice yüzi güneşdür banaKirpügi câna değin lîk tenidür harîr

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Işk ki ummân durur virdi gözi gönlümeCânı ki virdüm ana tuhfe durur pes hakîr

SourceDivan, G 927: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love