İy rekb-i ırâkî hele uşşâka haber kılŞeh nâzıyiçün âlemi gel zîr ü zeber kıl

İy bâd-ı şimâlî eğer elün irer iseKo başunı ortada vü zülfine güzer kıl

İy gözleri mirrîh ü kaşı zühre berü gelYüregüme bağruma dilegünce eser kıl

İy gamzeleri dönme vü çöngelme berü gelYüzün ile alnunı bana şems ü kamer kıl

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ben tapun ile kıssa-i mecnûnı unıtdumSen binüm ile işve-i leylîyi semer kıl

SourceDivan, G 895: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets