Ne server hûbsın cân ki cânun senden sütûrı varNe güneşsin güneşün cemâlün ile nûrı var

Başun içün ki hûrînün tapundan hîç farkı yohMeğer işbu kadar ancah ki hûrînün kusûrı var

Şehâ zülfünde cânlarun sağışın kimsene bilmezHezârân cân asılmışdur ne yirde kim küsûrı var

Şehâ mestâne gözlerün içicek kanum ayağınGönülüm şöyle mahmûrdur ki cânumdan buhûrı var

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saçun anber durur şâhâ velîkin katı berhemdürLebün şekker durur şâhâ velîkin turfa şûrı var

SourceDivan, G 1080: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets