Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesinLa'lün ile gerek uzun işümi az idesin

Rastî serv muhâlif olımaya kadüneŞol müberka' yüz ile hâsa ki şehnâz idesin

Kıl gibi incel ü pür anber ü müşg it özüniTâ ki zülfi gibi kulağına bir râz idesin

Lebünün bir nefesi kân-ı şeker kıldı diliBir dem ile niçe bin sa'dî-i şîrâz idesin

Meryem-i bikr lebün her demi bir îsî dururKim sana münkir ola ger dem-i i'câz idesin

Sen beni külli fenâ kıla bilürsin lîkinHikmet oldur ki fenâya beni demsâz idesin

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yaşumı bahra yitürüp göge âhum çıharupGeh beni âşık-ı rüsvâ gehî gammâz idesin

SourceDivan, G 1154: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love