Niçe bir ışkun ile yana gönülNe ola akl u cân u ya ne gönül

Gitdi koymadı ivde rahtını hîçDâyimâ sevinür ziyâna gönül

Çünki kendüligini kıldı fidâNeyiçün cân içün yacana gönül

Kana kan ise kan durur yüregümGerek idi lebüne kana gönül

Bilün ile hayâl bağladı kiDüşdi ağzun ile gümâna gönül

Evvel ol gitdi vü yine bulınurNevbet-i âhir-i zemâna gönül

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tutayım tutmayam gönül cihetinDöye mi tîr ile kemâna gönül

SourceDivan, G 613: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets