Sabûhı vir ki sabâh itdi fâliku's-sabâhKi gitdi ay ü toğar gün ü dinlenür mısbâh

Cihân fenâdur ü genc-i bekâyı kim ki dilerGönül ele getürür ise bulur ol miftâh

Bu cân u akl ü dile gözün olalı kâbızHayât menba'ına leblerün durur fettâh

Gönül devâsını şâhâ gözün bilür yahşiKi demreni çıhara bilmeye meğer cerrâh

Senün durur ne senâ kim diyilür ise bizeKi rûh ile diridür dünyâda kamu eşbâh

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Zarûret oldı bana uşda olmışam güstâhBuyurmış âhı men idtarra ma âleyhi cünâh(um)

SourceDivan, G 318: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets