Şol la'l-i leb ki söze gelicek şeker dökerSorsam ne ayb ola ki neden bu hüner döker

Kan döker ise la'l-i lebi anadur fidâŞîrîn söz ile gör ki ne dürr ü güher döker

Lâyık degül ki sohbetine şem' ola güneşOl nûr-ı revnakı nola k'anı kamer döker

Ma'şûka bî-niyâz durur muşdılıh bizeİn'âmın ehl-i ışkına zîr ü zeber döker

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gözüm aduna altuna nakş itdi sikkesinŞimdi hayâlün ayağına uşda zer döker

SourceDivan, G 1219: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets