Gönül la'lün ile kana boyandıGözün ile uyır idi oyandı

Esîr itdün gönüli depelemeKi lütfün işvelerine inandı

Halâyık andıdur mushaf hakıyçünSenün ışkunadur gönülüm andı

Usanmah senden âsân olmaya kiTapundan usanan cândan usandı

Degül mi âşıkun îmânı ma'şûkUsanursa îmânı yoğa sandı

Esîrem yüz göz ile işigindeNe lâzım boynuma tahar kemendi

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Emerse tıfl-ı cân nola lebündenZemânlardur ki ışk ile emendi

SourceDivan, G 1048: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets