Tâ ki gülşende gül işi handedürDelü gönül lâle gibi kandadur

Kavs kaşlaruna bin cân müşteriServ-i âzâduna bin dil bendedür

Kûşesinde gözümün hüsn ü hayâlKimi âyende kimi revendedür

Meryem-i îsî-nefesdür sanasınTab' kim evsâfunı zâyendedür

Zâd ümîd ü sabr elümde asâHüsnünün ışkı yoluma jendedür

Yoh durur bellü makâmı gönülünKanda ki isderler ise andadur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kandadur gönülümi ben bilüremİllâ bilmezem ki gönül kandadur

SourceDivan, G 310: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets