Yanar ışkun ile dilde kanâdilBoyanmışdur lebün ile kana dil

Anâdildür tanuh inanmaz isenKi düşdi ışkun ile der-'anâ dil

Belâ bil cânuma şunı dahi kiSeher-geh nâle kılurlar belâbil

Benüm olmaz isen benden ne hâsılHusûsâ açdı perrini havâsıl

Yüzün tedvîri içinde mümesselGörürem olısarsın bana mâ'il

Vücûdumı erit hecrün odıylaKi oldur ortalıhda bize hâ'il

Senün ırzunı sanmasam yazaydumGözümün kanıyile yüz resâ'il

Zenahdânunda gönlüm çâha düşdiNe lâzımdur bana bunca selâsil

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Şehâ eksükligümden özge yohdurSizün tapunuza hergiz vesâ'il

SourceDivan, G 628: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets