Contents
  1. Şahsənəm
  2. İştirak edənlər
  3. Birinci pərdə
  4. İkinci pərdə
  5. Birinci şəkil
  6. İkinci şəkil
  7. Üçüncü pərdə
  8. Dördüncü pərdə

Page 1 of 3

Şahsənəm

4 pərdəli 5 şəkilli opera

İştirak edənlər

Bəhrambəy – feodal
Şahsənəm – onun qızı
Ağcaqız – onun rəfiqəsi
Aşıq Qərib – aşıq
Xanı – Aşıq Qəribin anası
Şahvələd – feodal
HacıƏhməd – Aşıq Qəribin dostu
Güloğlan – Şahvələ din baş nökəri
Həsən }aşıqlar
Səməd
Xan
Carçı
Kəndli
Azançı

Birinci pərdə

Bəhram bəyin həyəti. Qızlar tikiş tikir və oxuyurlar.

Xor

Gözəl bahar eyləmiş bütün həyati dilbər;
Günəş gülür, şənlənir çəmən, səfalı hər yer.
Hər tərəf əlvan, hər yer əlvan, çəməndə lalə;
Can alır hər gün, şad olur bülbül, gülür bu halə.
Gəlin kimi şənlənib çəmən, çoxdur səfası;
Uzaq, uzaq bir güldən gəlir bülbül sədası.
Şahsənəm
Nə var, qızlar, belə gözəl və şənsiz?
Xor

Gəl, Şahsənəm, bağça ölgündür, sənsiz.
Şahsənəm
Gözəllər bağında bir gözəl gördüm,
Eşqinə bağlandım, könlümü verdim.
Məni bir baxışla eşq oduna saldı o, getdi;
Məni bir baxışla eşq oduna saldı o, getdi.
Ala gözlərində eşqi gülümsər;
Yerişi can alan, gülüşü dilbər.
Məni bir baxışla eşq oduna saldı o, getdi;
Məni bir baxışla eşq oduna saldı o, getdi;

Xor

Ulduzlarıq, biz, qızlarıq, günəşimiz Şahsənəm.
Oxşayıb onu könüldən, onu hər gün öpərik.
Biz çox dilbər, incə güllər, gül qönçəmiz Şahsənəm.
Özümüz gül, sözümüz gül, çöllərə biz gül səpərik.
Oxşayıb onu könüldən, onu hər gün biz öpərik.

Şahsənəm

Mən gördüm şən bir gül, verdim könül;
Onun eşqində ən yanar oldum mən;
Nə imiş sevda qanar oldum mən.
Mən onu araram, alışar, yanaram.
Nə imiş sevda qanaram, qanaram.
Məndə daha yox bir aram, yox bir aram.
Dərdli ürək gülmək nədir, bilməyir.
Çalın, qızlar, qaçsın dərdim, yoxsa çoxdan gülməyir.
Rəqslər. Aşıq Qəribin səsi gəlir.

A ş ıq Qər ib

Bir gül sevdim çəməndə,
Soldu yellər əsəndə.
Eyləyir nalə
Qəlbim bu halə,
Yaş tökər bülbül,
Inləyir lalə.
Ayrı saldılar yarı yardan.

Şahsənəm

Ah, bu odur, o oğlandır, Ağca qız!

Ağca qız

Oğlan kimdir, hansı oğlan, söylə, qız?
Şahsənəm
Könlüm bir anda yetimlər kimi
Qayğılardan inlədi, gedin qızlar!
Xor
Nə var, nə oldu sənə ay qız?
Şahsənəm
Gedin, məni təkcə buraxınız!

Xor

Gəlin, qızlar gəlin gedək! Özümüz gül, sözümüz gül,
Çöllərə biz gül səpirik!
Xor gedir, Aşıq Qərib gəlir.

Şahsənəm

Aman, Qərib, nəyə gəldin, atam görsə öldürər.
Dayanma, tez get, düşmən var sağ-solunda.

Aşıq Qərib

Məndə artıq taqət yoxdur, Şahsənəm!
Bir canım var, qurban olsun yolunda.
Gecə boyu mən yatmayıram,
Rahatım yox gündüzləri.
Gözüm ağlar, bu könlüm ağlar,
Sənsiz susmaz, dərdim artar.

Şahsənəm

Sənsiz dünya qara bir məzar,
Hara baxsam, dərdim artar.
Sənin oynaq o telli sazın.
Dinər, qəlbim istər oynasın.

Aşıq Qərib

Sənsiz mənə qaradır ay, gün;
Sənsiz dünya qoy məhv olsun.

Şahsənəm

Sənin oynaq o telli sazın
Çalacaq, qəlbin istər oynasın.

Aşıq Qərib

Könlüm bir saz, sənsiz çalmaz.
Şux bir qartal qanadı yox.
Dinlə bir gözüm, dil fəryadın.
İnlər, inlər, dəvası yox,

Şahsənəm

Aman, Qərib, aman Qərib,
Sən oxucaq, sanki gülər yaz.

Aşıq Qərib

Qayğı getsin, açılsın qoy yaz.

Şahsənəm

Oxu, aşıq, gülsün qoy dağlar,
Gülsün meşələr, bağlar.
A ş ıq Qər ib

Dillənsin tel, söylənsin saz,
Dünya zövq alsın,
Qara telli, qara gözlü, eşqi can alan yar;
Aşıqları baş qurtarmaz bir sevdaya salan yar!

Şahsənəm

Aman, Qərib!
Aşıq Qərib
Günün oynaq, əlvan telli,
Yazın açan ilk gülü.

Şahsənəm

İnlət o dörd oynaq teli,
Çalsın saz, gülsün yaz.
Bu sevdanı anlar o,
Söylətdir, dərdini yaz.

Aşıq Qərib

Səni öpər, səni oxşar.

Şahsənəm

Sən bir solmaz, incə yarpaq bağçasısan, bağısan.
Mən bir sevda sərməstiyəm, badəsi sən, saqi sən.

Aşıq Qərib

Mən bilməzdim sevda nədir, sən ey yar, anlatdın.

Şahsənəm

Gülməz yenə könlüm əsla sənsiz mənə cənnət olsa dünya.

A ş ıq Qər ib

Mən bilməzdim dünya nədir, sən, ey yar, öyrətdin.
Şahsənəm

Səndən ayrılmaram hərgah sənsiz cənnət olsa dünya!
Gülmərəm yüz min bahar olsa, aman, Qərib!

Aşıq Qərib
Gülmərəm yüz min bahar olsa

Şahsənəm

Aman, Qərib! Aman, Qərib!

AşıqQər ib
Ay Şahsənəm!

Şahsənəm

Günün oynaq, əlvan telli, yazın açan ilk gülü
Daim səni oxşar, oxşar.

Aşıq Qərib

Daim səni oxşar, oxşar.
Bəhram bəy gəlir.

Bəhram bəy

Ey, sən, söylə kimsən, hansı koldan uçansan?
Haralısan, sözün nədir, hansı tordan qaçansan?

Aşıq Qərib

Bir qartalam, öz sevgimdən qanad alıb uçmuşam;
Bir bülbüləm, yar ardınca qəfəsimdən qaçmışam.

Bəhram bəy

Yad bir evdə nə istərsən?

Aşıq Qərib

Mən dedim ki, bir bülbüləm, yeni qanad açmışam.
Sən anla ki, yar yolunda candan, vardan keçmişəm.
Bəhram bəy

Gözlə bu sözlərin nəticəsini görərsən!

Aşıq Qərib

Yar yolunda mən hər dərdə hazıram!
Yurdum yaşıl düzənlər, oynağım göy çəmənlər;
Eşitmişdim ölməz yarın dodağını əmənlər.
Eşqə düşdüm, candan keçdim, ərənlər, ay ərənlər!
Indi mən bir nazlı yarın sorağına gəlmişəm.
Bir ovçuyam, ya ölləm, ov qaçırtsam əlimdən.
Bir igidəm, bir gözəlin oylağına gəlmişəm;
Oylağına, oylağına gəlmişəm.
Yurdum yaşıl düzənlər, oynağım göy çəmənlər;
Eşitmişdim ölməz yarın dodağını əmənlər.
AŞahsənəm!

Bəhram bəy

Uşaqlar, ey igidlər!
Qapıları bağlayın!
Bunu tutub saxlayın!
Kəndir ilə bağlayın!

Aşıq Qərib

Mənim qolum dəmirdəndir,
Kəndir məni bağlamaz!

Bəhram bəy

Tutun bunu, əl-ayağın bağlayın!
Dustaq edin, qaranlıqda saxlayın!
Get, get, oğlan, boş danışma!
Mənim qızım adsız-sansız adamlara tay deyil.
Mənim adım, sanım vardır;
Qızım hər bir dilənçiyə veriləcək pay deyil!
Məndən bir söz almaq üçün ətəklərlə qızıl-gümüş səpirlər.
Bəylər, xanlar gündə mənim ayağımı öpürlər.
Sənin kimi yoxsul bir gədaya qız versəm, mənə gülərlər.
Get, get, oğlan, boş danışma!
Mənim qızım adsız-sansız adamlara tay deyil!
Get!

Görünməz olur. Onun əmrilə Aşıq Qəribi zirzəmiyə salırlar. Yenidən Xor gəlir.

Xor

Şahvələ din adı düşüb dillərə;
Adı, sanı onun bəlli ellərə.
Malı çox, dərdi yox,
Bütün aləmə məşhur.
Bir zaman olmuşdu qızın leylacı;
Şahsənəm qoy olsun başının tacı.
Göz görüb, bənd olub, olubdur qıza məftun.

Şahsənəm

Gedin, qızlar, belə sözlər uşaqları qandırar.
Siz bilməzsiz sevda oddur, ürəkləri yandırar.
Dalğa kimi dərdim coşub dönmüş bir ümmana:
Qəmli könül dözə bilməz belə ağır hicrana.

Aşıq Qərib

Aman, sənsən, Şahsənəm, niyə gəldin?
Atan görsə, öldürər.

Şahsənəm

Get, get, artıq həyat sonu bildirər.

Aşıq Qərib

Getmək? Ancaq hara getmək? Mən ki, səni izlərəm.

Şahsənəm

Mən atama yalvararam, yeddi il də gözlərəm.
Ya səninlə dərd çəkərəm, ya səninlə gülərəm.
Bil, Qəribim, gəlməz olsan ən son gündə ölərəm.
Aşıq Qərib

Sənə bağlı mənim həyatım; belə imiş taleyimiz.
Uzun illər gün sürməliyik bir-birindən ayrı biz.
Qəribkən bir də qərib oldum;
Uzaq ellər olar yurdum.
Mən yeddi il bütün dünyanı dolanaram.
Gələrəm, səndən ayrı qalmaram.
Sağ qayıtsam, səni alaram;
Bizi dünya ayırmaz, bil!
Dünya gəlsə, səndən dönmərəm!
Məni gözlə, gözəl yarım!
Sağ qalarsam, dönüb gələrəm;
Məni tutmaz dağlar.

Şahsənəm

Aman, Qərib, səni gözlərəm.
Get yoluna güllər dola.

Aşıq Qərib

Gəl, son gündür, halallaşaq biz;
Qayıtmasam, gözəl, halal et!
Al! bu məndən sənə yadigar!
Xatırla sən, unutma məni, gözəl yar!
Qoy görüm üzünü, aman hicran, ah, aman hicran!
Sən, sən ey odlu hicran, aşiqə yox səndən aman.
Ağlar gülsüz, ağlar bülbül, ağlar yar, səndən əl-aman!
Həsrət olmaq illərlə yarə,
Uzaq ellərdə avarə.

Şahsənəm

Qanad çal, uç bülbül, olsun yad ellər sənə bir aşiyan!
Ağlayaram, şad olmaram, sənsiz gün verməz bil
mənə asiman,
Qanad çal, uç, bülbül, qoy yasa batsın aləm!
Ağlayaram, şad olmaram, qoy toylar olsun matəm!
Aşıq Qərib

Gülməz mənə sənsiz zaman; sənsiz məhv olsun qoy cahan!
İllər, aylar sovuşar, keçər, gəlləm, əcəl versə aman!

Şahsənəm

Aman hicran!

A ş ıq Qər ib

Aman hicran!
Canyaxan hicran!

Şahsənəm

Düşmən eşqə hər bir zaman.
Aman hicran! Aman hicran!

Aşıq Qərib

Gözlə, nigar,
Yeddi bahar.
Bitsin bu fəryad,
Eşq olsun azad.

Şahsənəm

Durma, artıq atam, anam gələrlər;
Aman, Qərib, bizi burda görərlər.
Atam bilsə, yəqin bu, son günümdür;
Get, Qəribim, yoxsa bu iş ölümdür!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets