Sevinmə, gülmə, quzum!
Sevinmə, gülmə, quzum, kimsənin fəlakətinə;Bu hal, əvət, eyi bir şey deyil, sevinmə, saqın!Sevinmə başqasının hali-pürsəfalətinə,Toqunma qəlbinə bikəslərin, zavallıların.
İnan ki, bir acı söz, bir baqış, bir incə gülüşKədərli, sıtmalı bir qəlbi tırmalar, yaralar.O qəlb avunsa da, aldanma, incinib küsmüş,Sağalmaz iştə o, yıllar keçər də həp sızlar.
Toqunma, ruhum! Əvət, kinlidir fələk, bir günQızar, həmən gücənib intiqam alır səndən.Bu gün gülən yarın ağlar, saqın öyünmə, düşün!Düşün də munis ol! İncitmə, qırma kimsəyi sən!..
Не радуйся чужому горю, милый,Злорадство брось, не смейся над бедой,И не встречай улыбкою постылойТого, кто схвачен горькою нуждой.Насмешка, едкое словцо пороюНожом пронзают сердце на года.И помни: тот, кто ранен был тобою,Уже не исцелится никогда.Не оскорбляй! А волю дашь гордынеИ оскорбишь — откроешь мести путь.Заплачет завтра, кто смеется ныне.Не рань других, всегда отзывчив буд[?]
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/cavid-sevinme-gulme-quzum
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Həmşirəzadəm için*Kədərli, sisli bir aqşamdı, ağlıyordu səma;
Türk əsirləriErkək, qadın, əsgər, çocuq, ixtiyar— Əsir — deyə, minlərcə türk övladı:
UyuyorƏsmə, dur! Əsmə, ey nəsimi-bahar!Uyuyor, yari-işvəkar uyuyor.
Verdim o gün ki, zülfi-pərişanə könlümüVerdim o gün ki, zülfi-pərişanə könlümü,Saldı nigar o zülfdə zindanə könlümü.
Poems by other poets
Badi-səhər bir gözələ tuş oldumOndan mənə dəydi aya sərandı
Əcəb sevdadı bu, sevdayə düşdümƏcəb sevdadı bu, sevdayə düşdüm,Rəhi-eşqin tutub qovğayə düşdüm.
DərdimiAllahı sevərsən a Loğman həkimVarım deyim dağa daşa dərdimi
MüştaqəmEy yar vəfadarım,Didarına müştaqəm,