Könül, sən ki düşdün eşqin bəhrinə,Narın çalxan, narın silkin, narın üz.Dost səni bağına mehman eyləsə,Almasın dər, gülün iylə, narın üz.

Tikdiribsən qəsr, eyvan, oda sən,O nökərin, o sevdiyin, o da sən.Qıya baxdın, məni saldın oda sən,İnsaf eylə, gəl könlümün narın üz.

Aşıq olan sözün deməz tərsinə,Tər gəzən dünyada gedər tərsinə.Tər sinəyə qismət olsun tər sinə,Narın üzə qoy söykənsin narın üz.

Rüsxət ver, sözümü deyim qayım, ağa,Yuyar qəssal qəddim, bükər qayımağa.Ləzzət verər bal qatan da qaymağa,Qaymaqdan da şirin olar narın üz.

Gətirdin rəngimə sarı, dur gedək!Bu sınıq könlümü sarı, dur gedək!Ələsgərəm, bizə sarı dur gedək!Bir dərdimi eyləyibsən, Narın, üz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets