Mirzə Cəlilə
Kiminin səbri bir kasalıqdı,Kimininki bir çimdik,Onunku bir dənizdi –O da daşdı.Bir nəslin düşüncəsibu daşqında yuyundu,aydınlaşdı.Kiminin hünəri bir atımlıqdı,Kiminki dörddə bir atımlıq.O ömrü boyu barışmadıəsarətlə,Az dedi,amma dedi cəsarətlə.Kimi millət adındanqopardı haray,Kimi yalandan eylədi ah-vay.O susdu təmkinlə –Tufanqabağı sükutduonun sükutu.Dinəndəsəsi dünyanı tutdu.Kimi qorxağa ürək-dirək verdi,Kimi çolağa qoltuq ağacı.O dilləndirdi «Lal»ı,Düşündürdü «Ölülər»i,Güldürüb-ağlatdı acı-acı.Kimi eşq kitabını yazdı,Kimi haqq-hesab.O yazdı «Anamın kitabı»nı,Göstərdi dərd necə olur,Nə rəngdə olu əzab.Kimi ulduz tapdı,Kimi ada.O tapdı Sabiri.Ulduz axa bilər,ada bata bilər,Amma Sabiri kim unuda bilər?!Mirzə Cəlili kim unuda bilər?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-sadiq-mirze-celile
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Londonda "Haydpark" deyilən bir bağda hər kəsistədiyini danışmaq, hətta hökuməti ittiham etmək
Qəzəl: Dilərəm atəşi-qəm dildə fərəvan olsunDilərəm atəşi-qəm dildə fərəvan olsun,Ta ki can məş'ələsin yaxmağa asan olsun
BənzərsənGözəl adəm, hansı pərdən gəlirsən,Mən ha bilim, sən cananə bənzərsən
DərdimBadi-səba, Yaradanın eşqinəEylə nəhan, söylə yarə dərdimi