Gedib gəzib Dubayı,Gəlib yazıb rübai.Lap Məkkəni gəzsə də,Havayıdır havayı.

Görməklə iş tam olmaz,Hər kəsdə ilham olmaz,El – hamı şeir yazır,Hər yazan Xəyyam olmaz.

Eşit, ay evi bərbad,Rubai nədir? Həyat!Dörd misradan boylanır,Abu – Atəş, Xaku – Bad.

Hər misra birər – tale,Dili – göylərin dili.Sözlərə dərd bələyib,Çərxi-fələyin əli.

Şəlalə dağdan gəlir,Al lalə bağdan gəlir.Rubai – göydən enir,Rübai – Haqdan gəlir.Rübai – dördbucaqdı,

Həm keçmiş, həm bu çağdı.Ləkində hikmət bitən,Dördləkli baxça-bağdı.

Rəqibdir Günlə, Ayla,Süslənibdi duayla.Burdakı hər kəlməyəZəmindi Allah-Təala.

Gecə-Gündüz, Xeyir-ŞərGəlib burda görüşər.Burda məskundur – Dünya,Burda qaynaşır – Bəşər.

Rübaidə birlik var,Birlik kişidə olar.Burda – Yaz, yay, payız, qışBir yerdə tutub qərar.

Burda yüksüz söz – qəhət!Yüklü sözə də var hədd.Şimal, Cənub, Şərq, Qərb yox,Burda mənadır – cəhət.

Rübaidə söz qıtdı,Az söz, çox dərd dağıtdı.Söz çox olsa göl olar,Göl olsa şeir batdı.

Rübai bilməz – nadan,Yalandan söz oynadan,Yazıq nə götürüb ki,Bu gör-götür dünyadan.

Rübai bilməz – naşı,Əruzdan çıxmaz başı.Onun üçün eynidirSevinc ilə göz yaşı.

O yandan sübhdən bəri,

At çapır bir süvari.Çapıb başa çıxmayıb,Yeddi qulacluq yeri.

Bu yanda bir məst-xumarFikrinə çəkib tumar.Sərxoş, fırfıra başdanSərrast, ayıq söz umar.

Tutub əlində camı,Deyir, gətir boxçamı.Bəlkə orda gizlənib,Sözlərin ən yığcamı.

Di, gəl aləmə bildir,Şərab – «şerab» deyildir.Gördün, sərməst sözlərinNecə sındı, əyildi.

Hər baxçada dürr olmaz!Hər işaran nur olmaz!Şair azad deyilsə,Yazdığı da hürr olmaz!

Gedib gəzib Dubayı,Havayıdır havayı.Şair – şair olmasa,Yaza bilməz rübai.

Avqust-sentyabr, 2006

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets