Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Qasida 20فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شدکه هرچه در دل ما بود عاقبت آن شد
Qasida 32دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن
Qasida 23نه عاقل است که دارد در این سرایِ رحیلقصّیر عمرِ خود اندر امید هایِ طویل
Qasida 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Qasida 27هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواززمانه را به صلاح خلل نماند باز
Qasida 34پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون
Qasida 27شکوه بر چرخ برند از دشمنعجبا چرخ بُوَد دشمن من
Qasida 11منت ایزد را که از لطف خدای مستعانعالم افسرده شد از باد نوروزی جوان
Qasida 47ای دل کدام قوم بملکی در آمدهکان قوم را همیشه نتیجه سر آمده
Qasida 38سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری
Qasida 5چشمم سپید شد به رَهِ انتظارِ اسبپیدا نشد ز جانب سوران سوارِ اسب
Qasida 16زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qasida 4السلام ای ساکن محنت سرای کربلاالسلام ای مستمند و مبتلای کربلا
Qasida 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
Qasida 10نقاب دارد و دل را به جلوه آب کندنعوذباللّه اگر جلوه بی نقاب کند
Qasida 29می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود
Qasida 7هوای شمع رخت آتشم بجان انداختحدیث سوز نهانم بهر زبان انداخت
Qasida 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Qasida 17تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر
Qasida 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qasida 8روی الم باز سوی کربلاسترغبت بیمار بدارالشفاست
Qasida 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Qasida 29مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Qasida 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Qasida 15مردم این ملک را حق نعمتی از غیب دادشکر این نعمت بباید کرد تا گردد زیاد
Qasida 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Qasida 33خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علیکه هست باعث رحمت به دنیی و عقبی
Qasida 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Qasida 21رسید عید که عقد ملال بگشایددر فرح بکلید هلال بگشاید