Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شدبهر سو صفحه بهر خط سبزه زر افشان شد
Qasida 23زهی عذار تو آیینه دار حیرانیعرق به روی تو واله چو چشم قربانی
Qasida 24ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Qasida 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Qasida 43زبان خوشست که توحید حق کند به بیاناگر چنان نبود در دهان مباد زبان
Qasida 19هوا را کند پر ز اختر شکوفهزمین را کند بحر گوهر شکوفه
Qasida 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Qasida 15فکر آن باش که سالِ دگر ای شوخ پسرروزگارِ تو دِگر گردد و کارِ تو دگر
Qasida 18گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان داردزمین از سبزه نو حیز رنگ آسمان دارد
Qasida 2منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار
Qasida 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Qasida 25دیدم و گفتم نادیدهاش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم
Qasida 42خیز ای ناقه دوران روش گردون تنکه چو بدرت کف پا هست هلالت گردن
Qasida 9هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال
Qasida 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Qasida 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Qasida 41دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشماسیر دام محنت بسته بر دام بلا باشم
Qasida 12صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار
Qasida 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Qasida 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Qasida 24سحر که عامل دین را فزود رونق کارفکند بیم هوا لرزه در تن اشجار
Qasida 24شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان
Qasida 11آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
Qasida 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Qasida 14مدار هفته دوران که نفع او ضررستنه گنج هفت درست اژدهای هفت سرست
Qasida 6ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه
Qasida 39ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسالها کرده تباهی و هوسرانی
Qasida 40منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Qasida 20روی در برج شرف آورد دیگر آفتابکرد ازین تحویل عالم را مسخر آفتاب
Qasida 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی