خیز ای ناقه دوران روش گردون تنکه چو بدرت کف پا هست هلالت گردن

ای چو دوران روشت لیک نه بیرحم چو اوهر کرا دید غریبست رسانده بوطن

تویی آن بادیه پیمای بیابان پروردکه ز تو هست بیابان همه دم رشک چمن

هر کجا بوده دمی جای تو دندان و کفتخارها را همه رفته شگفاینده سمن

حیرتی داده مرا دست که در خوردن خاربود کف آنکه چو سیماب فشاندی ز دهن

پا گرفتی ز زمین خار و برای حلتدادی از درج باو در ثمین بهر ثمن

از تو آید که کنی رهبری اهل طریقکه قدم بر قدم صالحی و ویس قرن

سزد از اطلس زربفت خورت جل چون کوهزیبدت همچو خور از شعشعه نور رسن

چند آیی بسر زانو و فریاد زنیداد خواهی مگر از جور سپهر پر فن

نیستی ظالم و این طرفه که چون مظلوماندارد از دست تو زنگ تو دمادم شیون

در جواب خبر راه بآهنگ حدیجرس آندم که ز تحریک تو آید به سخن

ز ره ذوق دلی نیست که از جا نرودمگر آن دل که بود چون جرست از آهن

تو رسی لیک ز بار غم چرخ کج روهست در سینه چو عشاق ترا داغ کهن

بوی موی تو چنین چین شده همچون نافهخوشتر از رایحه نافه آهوی ختن

گاه فرد آمده چون جوهر فرد خردیمنتظم گاه بسلکی شده چون در عدن

گاه سر تافته از چرخ بسان رشتهگاه پا بسته یک رشته شده چون سوزن

می کشی از ره غمخواری و بی پرواییگاه بار همه گاه از همه باری دامن

همه افتاده چو بر داشته تست ز خاکهمه آواره چو از لطف تو دارد مسکن

من هم افتاده از لطف سوی من بخراممن هم آواره ام از ناز مکش سر از من

دی شنیدم که ز آهنگ حجازی به عراقمی بری قافله باز ز بابل به یمن

تا شوی زایر یثرب بزمان اسعدتا کشی رخت به بطحا به طریق ایمن

من چو در قید معاش و غم آنجا زارمقدم بسته دلی سوخته چون شمع لکن

چون نهی باز در آن ملک بشکرانه آنکه ترا داده قضا قدرت آنجا رفتن

چشم دارم که پیام من دل سوخته رابگذاری چو فرایض نگذاری چو سنن

گویی اندوه دل من بمقیمان بقیعز من خسته نهی روی بدرگاه حسن

آن ولی عهد علی کز ره احسان نطقششهد داده عوض زهر جفای دشمن

هر دلی کان نه پر از دوستیش دشمن جانهر سری کان نه فدای ره او بار بدن

قدسیان آرزوی طوف مزارش کردندکه شود مکتسب آن فایده در سر و علن

بهر آمد شد آن طایفه بگشاد قضاهر طرف بام فلک را ز کواکب روزن

خلوت قدس که بالاتر آن روزنهاستهمه شب می شود از شمع مزارش روشن

ای مصفا گهر معدن زهرا که ز توپیشتر نآمده بیرون گهری زان معدن

همه ابرام تو لازم چو قضای مبرمهمه احکام تو محکم چو فعال متقن

مرقدت گوهر دریای امل را صندوققبه ات مزرعه حسن عمل را خرمن

آفتاب از پی تعظیم و تواضع برخواستهر کجا قبه پر نور تو شد سایه فکن

بس که از فیض مزار تو شرف یافت بقیعگردم مرگ کسی را شود آنجا مدفن

ز پی دوختن حله حور از رضوانبه تبرک طلبند مردم ازو تار کفن

کرمت سد سدید است باحداث فتورحرمت حصن حصین است ز آسیب فتن

تن پاکیزه تو منزل آیات قبولدل بشگفته تو غنچه علوی گلشن

سالک راه رضای تو ندانسته که چیستدر عمل توبه ده و توبه کن و توبه شکن

قابل خدمت درگاه تو در حین عملاشرف روی زمین اجمل ارباب ز من

ای ز توفیق ولایت بمدد کاری حقکرده آزاد ز اغلال علایق گردن

بس که هرگز گنهی در تو نگشت است یقینبس که نگذشته ترا فکر خطایی در ظن

توبه در ذمت تو هیچ ندارد منتنیست جز منت توفیق خدای ذی المن

دهر را طعن زنی گفت زن عشوه گریستتند شد دهر که بر من بزنی طعنه مزن

آنکه مردست بمن دست تعرض نرساندبکر را چون نرسد مرد چرا باشد زن

ای کمر بسته احرام بطوف حرمشرو مگردان که همین است طریق احسن

الامانت چو درین طرفه تجارت یابیگهر سود درو فایده محزن محزن

یاد کن از الم فقر فضولی حزینکه اسیر غم در دست و گرفتار محن

همچو یوسف چو شوی پادشه مصر قبولکه گهی یاد کن از معتکف بیت حزن

هست امید که تا هست بارباب نیازبنیه کعبه ز آسیب معاصی مأمن

یابی آسایش کونین ز حج حرمینیابم از طوف حسن کام بوجه احسن

Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə Ki, ayağının pəncəsi bədirlənmiş ay, boynun hilal kimidir.Ey yerişi dövran kimi olub, lakin onun kimi rəhmsiz olmayan,

Harada qərib gördün vətəninə yetirirsən.Sən o səhralar keçən, biyaban yetirməsisən Ki, sənin varlığınla biyabana çəmən qısqanır.

Harada bir an olsan, yerində dişin və ayağınla,Bütün tikanlar silinib yerində gül açar.

Mənə bir heyranlıq üz verib ki, tikan yedikdə,Dəyərini ağzından buraxdığın gümüş kimi kəflə ödədin.

Yerdən aldığın tikanın halallığı üçün,Bahasına mücründəki dəyərli incini verdin.

Təriqət əhlinə rəhbərlik etmək sənə yaraşar Ki, Saleh və Veys-Qərinlə həmqədəmsən.Sənin dağ kimi kürəyinin çulu zərbaf atlasdan,

Ipin günəş kimi nur şüası saçmalıdır.Haçanadək diz çöküb fəryad edəcəksən,

Məgər cüvəllağı fələyin zülmündən şikayət edirsən?Sən zalim deyilsən, bu qəribədir ki, məzlumlar kimi Sənin əlindən zəng daima fəryad edir.

Sarvanın yollanmaq sədasının cavabında,Sənin tərpənişinlə zəng sözə gəldikdə,

Elə bir ürək olmaz ki, zəng kimi dəmirdən ola.Yeniyetməsən, lakin əyintili çərxin qəm yükündən,

Aşiqlər kimi sinəndə köhnə dalğalar var.Tükünün qoxusu nafə kimi elə burulmuşdur ki,

Xütən ahusunun nəfəsi rayihəsindən xoşdur.Gah misilsiz, tək cəvahir kimi yalqız gəlirsən,

Gah da Ədən incisi kimi sapa düzülüb nizamla gəlirsən.Gah çərxdən açılan ip kimi qabarırsan,

Gah da iynə kimi bir ipə bağlanırsan.Qayğıkeşliklə gah hamının yükünü çəkirsən,

Gah da etinasızlıqla heç bir yükün altına girmirsən.Sən bütün yıxılmışları yerdən götürürsən,

Bütün avaraların sənin lütfündən məskəni var.Mən də yıxılmışam, lütfən mənə sarı gəl,

Mən də avarayam, naz edib məndən uzaq gəzmə.Dünən eşitdim Hicazdan Iraqa getmək əzmindəsən,

Yenə də Zabuldan Yəmənə karvanı çəkirsən.Ta səadətli bir zamanda Yəsribi ziyarət edəsən,

Əmin-amanlı yolla yükü Bəthaya çatdırasan.Mən maaş qeydində qalıb, oranın qəmini çəkirəm Ləyəndə yanar şam kimi ayağım bağlı, könlüm yanıqdır.

O mülkə qədəm qoyduqda onun şükrünə ki,Qəza sənə oraya getmək gücü vermişdir.

Istərəm mən ürəyi odlanmışın peyğamını Sünnət kimi deyil, vacibat kimi çatdırasan.Mənim könül qəmimi Bəqidə yatanlara deyəsən,

Mən xəstə tərəfindən üzünü Həsən dərgahına qoyasan.O Əli vəliəhdinə ki, ehsan yolundan nitqi Düşmənin zəhəri əvəzinə bal vermişdir.

Onun sevgisi ilə dolu olmayan könül can düşmanıdır,Onun yolunda fəda olmayan baş bədənə yükdür.

Mələklər onun məzarını təvaf etməyi arzulayırlar Ki, onun gizlidə və aşkarda olan faydasını kəsb etsinlər.O tayfanın gəl-gedi üçün qəza hər tərəfdə Fələyin damına ulduzlarla deşik açdı.

O deşiklərdən hündürdə olan qüds xəlvəti Hər gecə məzarının şamı ilə işıqlanır.Ey Zəhra mədəninin parlaq cəvahiri ki, səndən Əvvəl o mədəndən bir cəvahir çıxmamışdır.

Sənin bütün istəklərin qəza hökmü kimi icra olunmalı,Sənin bütün hökmlərin qəti əməllər kimi sarsılmazdır.

Məzarın gözəl işlər tarlasının xırmanıdır.Sənin nurlu günbəzin hər yerə kölgə saldı,

Günəş təzim və təvazö üzündən oradan qalxdı.Bəqi sənin məzarının feyzindən elə şərəf tapdı ki,

Ölən vaxt ora hər kəsin dəfn yeri olsa,Behiştdən hurilər ipək paltarını tikmək üçün,

Təbərrüklə onun kəfənindən sap istərlər.Bəlaların qarşısında kərəmin yenilməz səddir,

Fitnələrin qarşısında hörmətin alınmaz qaladır.Sənin pak bədənin qəbul ayələrinin mənzilidir,

Sənin gül kimi açılmış ürəyin ülvi gülşənin qönçəsidir.Sənin razılıq yolunda gedən kəs bilməz ki, nədir,

Əməldə tövbə verən, tövbə eləyən və tövbə sındıran.Dərgahının xidmətinə qabil olan, iş əsnasında,

Yer üzünün ən şərəflisi, zamanın ən gözəlidir.Ey haqqın mədədi ilə, vilayət nailiyyətləri ilə,

Boynunu əlaqələr zəncirlərindən azad etmiş.Bəs ki, heç vaxt səndən bir günah baş verməmiş,

Bəs ki, təsəvvürünə xətalı bir fikir gəlməmiş,Tövbənin sənin boynunda heç bir minnəti yoxdur,

Ulu tanrının yardımı minnətindən başqa bir şey yoxdur.Bir acıdil dedi ki, dünya işvəli bir qadındır,

Dünya acıqlanıb dedi ki, qadın adlandırmaqla mənə sataşma.Kişi olan bir kəsin mənə təcavüz əli dəyməyib,

Kişinin əli dəyməyən bakirə nə üçün arvad olsun?Ey əhram qurşağı bağlamış, hərəmin təvaf etməkdən,

Üz döndərmə ki, gözəl yol budur.Bu misilsiz ticarətdə sən yəqin ki,

Xəzinə-xəzinə cəvahir fayda taparsan.Yazıq Füzulinin fəqr qəmini yad et Ki, qəm və möhnət əlində əsirdir.

Qəbul Misrinin Yusif kimi şahı olsan,Gahdan qəm evində sakin olanı yad et.

Ümid var ki, niyaz əhlinə Kəbə evi Günahların xəsarətindən sığınacaq olduqca,Hərəmeyn həccindən iki dünyanın asayişini tapasan.

Həsəni təvaf etməklə mən də yaxşılıqla kamıma çatam.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets