Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Ghazal 825ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها
Ghazal 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را
Ghazal 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را
Ghazal 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب
Ghazal 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب
Ghazal 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتابکم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب
Ghazal 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
Ghazal 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب
Ghazal 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشبنفس در سینه ام چون خار در پیراهن است امشب
Ghazal 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب
Ghazal 892نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آبجوهرم، ریشه من هست ز شمشیر در آب
Ghazal 894تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خوابچه خیال است به آغوش من آیی در خواب؟
Ghazal 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب
Ghazal 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلابز شوق کف زدن آغاز می کند سیلاب
Ghazal 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلباز تنگنای جسم برون آ، هوا طلب
Ghazal 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناختشد عزیز آن کس که یوسف را ز پیراهن شناخت
Ghazal 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Ghazal 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریختدید تا ویرانی ما را، دل تعمیر ریخت
Ghazal 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Ghazal 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
Ghazal 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست
Ghazal 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست
Ghazal 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست
Ghazal 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست
Ghazal 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست
Ghazal 975جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرست
Ghazal 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست
Ghazal 987در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست
Ghazal 988حسن را با بی قراران گیر و دار دیگرستمهر را هر ذره ای آیینه دار دیگرست