Ghazal 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3388

گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3423

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3438

چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3442

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3445

نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3463

دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3495

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3511

نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3532

آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟تندی سیل به همواری دریا چه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3534

دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3538

مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3547

دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3548

هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3576

هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3590

از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3645

درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TabriziGhazal1 min