Ghazal 1440

عشق بیتابی ذرات جهان را سبب استزردی چهره خورشید ز درد طلب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1450

ترک عادت همه گر زهر بود دشوارستروز آزادی طفلان به معلم بارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1452

نغمه را در دل عشاق اثر بسیارستیک جهان سوخته را نیم شرر بسیارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1479

در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1482

پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1483

دل ز خال لب منظور گرفتن ستم استدانه را از دهن مور گرفتن ستم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1486

زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1495

صدف بحر بقا سینه درویشان استگوهر آن، دل بی کینه درویشان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1500

این چه لطف است که با یار وفادار من استکه به من همسفر و خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1502

سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1504

موج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1510

چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1519

نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1522

آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1523

هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1525

رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1529

خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1531

هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1534

تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1546

دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1554

خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1573

عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1576

ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1577

نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1581

عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1586

تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1587

محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1613

در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1620

تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت

Saib TabriziGhazal2 min