Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ
Ghazal 5157تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف
Ghazal 5158گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف
Ghazal 5164ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف
Ghazal 5165زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟
Ghazal 5168هرکجا دلمردهای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق
Ghazal 5171پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق
Ghazal 5172از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق
Ghazal 5190نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق
Ghazal 5193صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق
Ghazal 5195از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک
Ghazal 5197زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟
Ghazal 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک
Ghazal 5214داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک
Ghazal 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ
Ghazal 5230آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ
Ghazal 5233چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گلبال مرغان غنچه گشت از تنگی آغوش گل
Ghazal 5235عندلیب ما ندارد تاب استغنای گلمی شود دست و دل ما سرد از سرمای گل
Ghazal 5238نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل
Ghazal 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل
Ghazal 5244من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغولبادل جمع شوم چون به تو تنها مشغول
Ghazal 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلالشود دو آتشه رنگ بتان ز جامه آل
Ghazal 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزالفزود داغ جنونم ز داغ چشم غزال
Ghazal 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجلکه خود حساب نمی گردد از حساب خجل
Ghazal 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دلبه ساق عرش فتد لرزه از تپیدن دل
Ghazal 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دلچه همچو سنگ نشان مانده ای به جا ای دل
Ghazal 5261از سوختن زیاده شود برگ و بار دلچون داغ لاله است درآتش بهار دل
Ghazal 5268تا چند کشم درد سر از رهگذر دلکو عشق که فارغ شوم از دردسر دل
Ghazal 5269از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل
Ghazal 5270مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل