Ghazal 5153

چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5172

از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5190

نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5193

صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5195

از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5197

زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5209

زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5214

داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5226

می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5230

آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5233

چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گلبال مرغان غنچه گشت از تنگی آغوش گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5235

عندلیب ما ندارد تاب استغنای گلمی شود دست و دل ما سرد از سرمای گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5238

نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5242

تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5244

من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغولبادل جمع شوم چون به تو تنها مشغول

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5245

شکوه حسن فزون گردد از لباس جلالشود دو آتشه رنگ بتان ز جامه آل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5246

خمار من نشکست از ایاغ چشم غزالفزود داغ جنونم ز داغ چشم غزال

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5248

نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجلکه خود حساب نمی گردد از حساب خجل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5249

چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دلبه ساق عرش فتد لرزه از تپیدن دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5252

گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دلچه همچو سنگ نشان مانده ای به جا ای دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5261

از سوختن زیاده شود برگ و بار دلچون داغ لاله است درآتش بهار دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5268

تا چند کشم درد سر از رهگذر دلکو عشق که فارغ شوم از دردسر دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5269

از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5270

مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل

Saib TabriziGhazal2 min