Ghazal 2705

از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2713

دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2714

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شودآب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2718

خانه مردم اگر از ماه روشن می شودکلبه تاریک ما از آه روشن می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2721

گر چنین چشم ترم میرآب هامون می‌شودرفته‌رفته گردبادش بید مجنون می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2723

اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شودداغ مرغ بسته پر از روزن افزون می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2730

زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2733

جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2735

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2739

گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2740

عارفان را نکهت سیب ذقن جان می‌دهدطفل مشرب جان برای نارپستان می‌دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2745

خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2746

برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2749

باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2754

پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2756

در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2757

خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2764

چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2765

درد را چون صاف در میخانه می باید کشیدهر چه ساقی می دهد مردانه می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2767

دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2768

هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2775

تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2782

چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2786

دیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنیدچون رسد نوبت به عیب خود، نظر احول کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2787

خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنیدبرگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2803

مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2805

به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتدکه محو او به فکر دوزخ و جنت نمی افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2806

سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجدکه می پرزور چون افتاد در مینا نمی‌گنجد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2818

مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2822

نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگرددمباد آن روز کز من روی زلف یار بر گردد

Saib TabriziGhazal1 min