Çün büdi kim olduğunu Leyli,
Rüxsarına axdı əşk seyli,

Giryan dedi: "Ey gözüm çırağı!
Vəhşilərə el, mənimlə yağı!

Sən men dedigim həbib imişsən,
Dərdi-dilimə təbib imişsən.

Sənsən dünü gün dilimdə zikrim,
Könlümdə olan xəyalü fikrim.

Gər tanıya bilmədim rəvadır,
Məstəm mənü məst işi xətadır.

Kimsə ki, özündən ola qafil,
Bir özgəyi bilməyə nə qabil?

Ol dəm ki, dimağa yetdi buyin,
Göz gördü şüai-mahi-ruyin,

Can bixəbər oldu, əql şeyda,
Tən qıldı min iztirab peyda,

Dəryayi-təhəyyürə olub qərq,
Əğyardan etmədim səni fərq.

Mə'zur tut, ey sənəm, bu halım,
Tə'n eyləmə, vermə infıalım.

Sənsiz mən idim şikəstəxatir,
Yüz şükr, sənə yetişdim axir.

Gülzari-ümidim oldu sirab,
Ya Rəb, bu xəyaldırmı, ya xab?

Eyşü tərəbim çırağı yandı,
Bəxtim yuxudan məgər oyandı?

Ey dil ki, edərdin ahü nalə,
Daim nigəran olub vüsalə,

Ha, dövləti-vəslü zövqİ-didar!
Billah, dəxi etmə naləvü zar!

Ey didə, töküb sirişki-gülgun
Hər dəm der idin ki: "Qanı Məcnun?"

Mənzurun olubdur ol səmənbər,
Qıl məqdəminə nisar gövhər!

Ey can ki, çəkərdin intizarı,
Görmək diləyib həmişə yarı,

Yetdin ona, gəl, çıx indi təndən,
Get yarə, kəs ixtilatı məndən".

Dərdini deyirkən ol pənzad
Suz ilə bu şe'ri etdi bünyad:

Bu qəzəl Leyli dilindəndir

Açmadı könlüm fələk, ta bağrımı qan etmədi,
Qılmadı xürrəm məni, ta zarü giryan etmədi.

Qılmadan bidad üə yüz parə pürxun könlümü,
Bu çəməndə gül kimi bir ləhzə xəndan etmədi.

Şükr kim, verdi fələk kamım, məni nomid edib,
Şiveyi-mehrü məhəbbətdən peşiman etmədi.

Dərd yoxdur kimsədə, yoxsa təbibi-feyzi-eşq
Kimdə gördü dərd kim, ol dərdə dərman etmədi?

Səbr yoxdur mərdümi-aləmdə, vərnə ruzigar
Qansı müşküldür ki, tədric ilə asan etmədi?

Tutdu seylabi-dü çeşmim yerüzün, əmraa xoşa
Kim, binasın səbrimin ol seyl viran etmədi.

Eşq sövdasında sud etdin mətai-vəsldən,
Ey Füzuli, can verən canana nöqsan etmədi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets