Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,Aşiqi sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.

Nola qan tökməkdə mahir olsa çeşmim mərdümü,Nütfeyi-qabildürür, qəmzən kimi ustadı var.

Qıl təfağür kim, sənin həm var mənim tək aşiqin,Leylinin Məcnunu, Şirinin əgər Fərhadı var.

Əhli-təmkinəm məni bənzətmə ey gül bülbülə,Dərdə yox səbri onun, hər ləhzə min fəryadı var.

Öylə bədhaləm ki, əhvalım görəndə şad olur,Hər kimin kim, dövr cövründən dili naşadı var.

Gəzmə, ey könlüm quşu, qafil fəzayi eşqdəKim, bu səhranın güzərgəhlərdə çox səyyadı var.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, eşq mənin qılma nasehdən qəbul,Əql tədbiridir ol, sanma ki, bir bünyadı var.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love