بی لبت قطع نظر کرده ام از آب حیاتدارد از شام غمت آب حیاتم ظلمات

رفت با درد وغمت صبر و ثباتم از دلغم و درد تو بدل شد بدل صبر و ثبات

شیوه مهر و وفا از تو نمی باید خواستچون توان خواست صفاتی که نباشد در ذات

نه چنان بسته بزنجیر بلایت شده امکه توانم گذرانید بدل فکر نجات

ما فقیریم تو سلطان چه عجب گر ما رابترحم رسد از خرمن حسن تو زکات

آنچنان ساخته ضعفم که اگر بحث کنندنتوانم که کنم هستی خود را اثبات

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. وقت آنست فضولی که ز غم باز رهمچند در غم گذرد بی رخ یارم اوقات

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love