هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوستروح ما گر هست جوهر جوهر شمشیر اوست

عالمی دارم که مستغنیست از مهر فلکروز و شب روشن ز مهر گلرخان ماه روست

گرچه ما را کشت تیر او ز بدحالی رهانداز نکویان در حقیقت هر چه می آید نکوست

قطع شد آب حیات از باغ عمر ما هنوزمیوه مقصود پنهان در نهال آرزوست

بیش و کم تأثیر یک فیضیست در بزم وجودگر تفاوت در قدح باشد شراب از یک سبوست

گر تجرد هم گزیند نیست بی شر نفس بدزهر کی زائل شود از مار گر افکند پوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. منزل جانان فضولی کس نمی داند کجاستهر که می بینم ز سر کردست پا در جست و جوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets