کرد درد غیر را دلبر علاجداد ما را رشک تغییر مزاج

ناصحا مستغنیم از پند تونیست با پند تو ما را احتیاج

باز نقد اشکم از سودای توداد بازار محبت را رواج

می دهم از دل بهر مه پارهره رو عشقم مرا اینست باج

خون دل گر خورد عشقت دور نیستپادشاه از ملک می گیرد خراج

خاک بر سر می کنم دیوانه امگاه تختم گشته خاک و گاه تاج

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یار می داند فضولی حال توعرض حاجت نیست محتاج لجاج

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love