تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ

Ahım edəndə cilvə olur dar fəzayi-çərx,Axır keçər gedər səni ahım, səmayi-çərx.

بر سر هزار سنگ رسد هر زمان مراگویا که ریخت از نم اشکم بنای چرخ

Min daş yağırsa üstümə göydən, əbəs deyil,Uçmuş bu qanlı göz yaşım ilə binayi-çərx.

با دود آه چون نکنم تیره چرخ رابا داغ درد سوخت دلم را جفای چرخ

Ahım dumanlananda qaralmazmı bu fələk,Yandırdı qəlbimi necə gör bu cəfayi-çərx.

پر شد ز آتش دل من چرخ بعد ازینباشد مگر مقام ملایک و رای چرخ

Qəlb atəşilə doldu bütün çərx, şübhəsiz,Mənzil olar mələklər üçün mavərayi-çərx.

از رشک ساکنان سر کوی آن پریماتم سرا شدست ملک را سرای چرخ

Kuyində gördü məskən edən çoxdu yarımın,Matəmsərayə döndü həssədən sərayi-çərx.

تنها نیم من از روش چرخ در بلاوارسته کجاست ز دام بلای چرخ

Sanma ki, təkcə mən çəkirəm çərxdən bəla,Kimdir ki, dəyməsin ona əsla bəlayi-çərx.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر چرخ بی وفاست بگویم عجب مدارهرگز کسی ندیده فضولی وفای چرخ

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çərxin vəfası yoxdu desəm, heyrət etməyin,Yoxdur, Füzuli, heç kəsə çünki vəfayi-çərx.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love