گره از کار من جز نالهای زار نگشایدنبندم ناله را ره تا گره از کار نگشاید

ز مژگان چشم دارم در رهت خون دلم ریزدگل امیدواری آه اگر زین خار نگشاید

بچشم و دل گشودم راز عشق او شدم رسواکسی آن به که راز یار با اغیار نگشاید

فتاده در ضمیرم ذوق وصلش آه اگر آن مهدرین نیت بفالم مصحف رخسار نگشاید

شنیدم برگ گل لاف لطافت بر زبان داردتو لب بگشای تا او لب بدین گفتار نگشاید

بچندین مکر نتواند که بگشاید فلک هر گودر هر فتنه را کان غمزه خونخوار نگشاید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اسیر عشق باید چون فضولی کز غم پنهانبمیرد زار هرگز لب پی اظهار نگشاید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love