با تو وصلم شب نوروز میسر شده بودشبم از وصل تو با روز برابر شده بود

Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər,Sanki o gecəm gündüz ilə oldu bərabər.

همه شب تا بسحر خنده تو می کردی و شمعسوختن بر من و پروانه مقرر شده بود

Güldün gecəni sübhə kimi şəm ilə, ey yar,Yanmaq mənə, pərvanələrə oldu müqərrər.

می گشودم گره از زلف تو وین بود سببکه هوا مشک فشان خاک معنبر شده بود

Ud yandı həssədən ki, neçin bəzmimi ətrinEtmiş sənin, ey qönçədəhən, böylə müəttər.

داشت خلوتگهم از روشنی شمع فراغکز فروغ مه روی تو منور شده بود

Açdım saçını, vardı səbəb, nazlı nigarım,Müşk ətrin ilə doldu həva, oldu müənbər.

در بساط طربم با قلم دولت وصلنقش هر کام که بایست مصور شده بود

Saçmışdı çıraq mənzilimə nurunu, lakinSən gəldin, ay üzlüm, otağım oldu münəvvər.

عود در آتش رشک طرب من می سوختکه دماغم بهوای تو معطر شده بود

Şadlıq mənə üz verdi vüsalın qələmilə,Qəlbimdə hər arzum var idi, oldu müsəvvər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بود بزم طربم دوش فضولی چمنیکه مرا هم نفس آن سرو سمنبر شده بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Dün bəzmgəhim bir çəmən olmuşdu, Füzuli,Dildarım idi çün mənim ol sərvi-səmənbər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love