هر پری‌چهره که دوران به جهان می‌آردبهر آزار دل خسته‌دلان می‌آرد

Hər pəriçöhrə ki, dünyayə bu dövran gətirir,Bizi incitmək üçün bir yeni canan gətirir.

صورتی را چو مشعبد فلک ار ساخت پنهانمنتظر باش که زیباتر ازآن می‌آرد

Fələyin şöbədəsi bir gözəli etsə nihan,Gözlə, bax gör necə ondan da gözəl can gətirir.

چون نرنجد دل اهل ورع از ناله منمرده را نیز چنین ناله به جان می‌آرد

Qəlbi kövrəklərə naləm necə təsir eləməz,Ölüyə nalələrim sanki mənim can gətirir.

می‌زند صورت صراحی ز می لعل تو دمجام را آن تحسر به دهان می‌آرد

Dəm vurur al dodağından sənin, ey gül, bu qədəh,Onda bir cürətə bax, gör araya qan gətirir.

هرکجا می‌گذرد از قد سروی سخنیجای ز بالای تو حرفی به میان می‌آرد

Canlanır göz qabağında, gözəlim, sərv boyun,Dilinə harda biri sərvi-xuraman gətirir.

صورتی گر به مثل پیش تو تصویر کنندشرح بی‌مثلیت او را به زبان می‌آرد

Kim gözəl üzdən əgər söhbət edib çəksə məsəl,Bax, o timsali sənin hüsnünə şayan gətirir.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. روزگاریست که دور از تو فضولی همه‌شببه فغان خلق جهان را به فغان می‌آرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, o pərisiz bu qədər fəryadəXəlqi sən eylədiyin naləvü əfğan gətirir

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate