ببزم او سخن از درد من نمی گذردچه خلوتیست که آنجا سخن نمی گذرد

گذشت دل ز دو عالم بدور روی تو لیکازان دو سلسله خم بخم نمی گذرد

نمی کشد دل تنگم بمجمعی که دروزمان زمان سخنی زان دهن نمی گذرد

مقید قد و رخسار گلرخان بچمنپی نظاره سرو و سمن نمی گذرد

اساس مجمع ارباب عشق ناکامیستحدیث کام دران انجمن نمی گذرد

نمی رسد بحظوظ سرور روحانیکسی که از سر حظ بدن نمی گذرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دمی نمی گذرد بر فضولی بی دلکه در دلش غم آن سیمتن نمی گذرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love